Rada

Opis i charakterystyka rasy koni Ałtaj, cechy treści

Opis i charakterystyka rasy koni Ałtaj, cechy treści


We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

Jak można się domyślić z nazwy, rasa koni Ałtaj została wyhodowana na ogromnym terytorium Ałtaju. To wytrzymałe zwierzę od dawna pomaga ludziom wykonywać prace rolnicze i inne. Takie konie są szczególnie cenione za ich zdolność przystosowania się nawet do najsurowszego klimatu. Dlaczego jeszcze właściciele kochają te zwierzaki i jak właściwie się nimi opiekować?

Fabuła

Przez wiele stuleci na wyżynach rozwijała się rasa koni ałtajskich. Zwierzęta te żyły w Ałtaju już w 7-3 w. pne mi. To prawda, że ​​były większe niż obecne konie Ałtaju. Zwierzęta te spędzały cały rok na pastwisku, żerując na pastwisku. Takie konie uderzały siłą i wytrzymałością.

Doskonalenie rasy rozpoczęło się w XVIII-XIX wieku. W ciągu następnych stuleci ludzie położyli u tych zwierząt wytrzymałość, umiejętność pracy w uprzęży, posłuszeństwo i inne cechy robocze. W latach 30-40 XX wieku nastąpił gwałtowny wzrost intensywności prac hodowlanych. Konie Ałtaju krzyżowano z innymi rasami. Większe konie rodziły się z „małżeństw” z mieszkańcami arabskimi, ale nie mniej odporne niż konie ałtajskie. Aby zwiększyć produkcję mięsa i nabiału, Ałtaj połączono z rosyjskimi ciężarówkami.

Na początku nowego tysiąclecia wyhodowano rasę Novo Altai lub, jak to się nazywa, rasa Chumysh.

Opis i charakterystyka

Czym ludzie Ałtaju różnią się od przedstawicieli innych ras? Jakie są ich główne cechy robocze?

Cechy zewnętrzne

Początkowo natura nakazała, aby konie ałtajskie były zmuszane do życia w warunkach górskich i surowym klimacie. Dlatego te konie są niewymiarowe - ich wysokość w kłębie wynosi tylko 148 cm. Klacze są mniejsze od ogierów o 5 cm. Ale objętość klatki piersiowej u koni jest w przybliżeniu taka sama, niezależnie od płci - 165 cm. Konie ałtajskie, na średnio ważą 300-350 kg. Waga osobników mięsnych może osiągnąć 630 kg.

Konie te wyróżniają się mocnym lędźwiami, długim grzbietem, smukłymi, ale krótkimi nogami z mocnymi kopytami. Tak silni, że nie potrzebują podków. Ich naturalne „buty” powstały przez lata ich istnienia na skalistych zboczach gór. Długi ogon i wspaniała grzywa czynią te konie rozpoznawalnymi.

Jeśli chodzi o kolory, garnitury Ałtajów są następujące:

  • plamisty;
  • rudowłosy;
  • zatoka;
  • kożuch;
  • czarny.

Jeśli chodzi o nową odnogę rasy - konia nowołajskiego - pojawiła się ona, gdy skrzyżowano prawdziwego Ałtaju z rosyjskimi ciężarówkami i końmi litewskimi. Nowi Ałtajowie odziedziczyli imponujący wzrost po ciężkich ciężarówkach. Od zwierząt Ałtaju mieli łagodne usposobienie i niesamowitą wytrzymałość. Novoaltais mają długi tułów i duży tułów, lekko rozwidlony zad i szeroką klatkę piersiową. Guzki mięśniowe są łatwo dostrzegalne pod skórą.

Specyfika postaci

Koń ałtajski jest uznawany za przedstawiciela najlepiej pracujących ras. Po pierwsze ze względu na minimalną potrzebę troski i bezpretensjonalności. Takie zwierzęta potrafią dobrze i długo pracować w najtrudniejszych warunkach. Po drugie, konie Ałtaju to prawdziwi odważni ludzie. Wilkom, które decydują się na atak na stado Ałtaju, nie jest łatwo. Te odważne stworzenia są w stanie odeprzeć zębate drapieżniki bez pomocy psów stróżujących.

Jednak te konie są spokojne, życzliwe i pracowite. Łatwo się z nimi dogadać: są przywiązani do osoby, przewidywalni i nie kapryśni. Dorośli i mali ludzie z przyjemnością będą jeździć na plecach. Te zwierzęta są łatwe do nauczenia.

Cechy produkcyjne

Konie ałtajskie to niezwykle wytrzymałe i pracowite stworzenia. Są w stanie przenosić ciężkie ładunki na duże odległości, a nawet brodzić przez górskie przełęcze. Rasa ta jest również dobra z punktu widzenia pozyskiwania mleka - klacz może oddać do 10 litrów dziennie. Nawiasem mówiąc, mleczność wzrasta latem.

Ałtajowie nadają się również do prac rolniczych, na przykład orania ziemi. Dobrze chodzą pod siodłem, więc osoba może jeździć na tym koniu na duże odległości.

Plusy i minusy rasy

Konie ałtajskie są popularne ze względu na wiele cech:

  • dobre zdrowie;
  • wytrzymałość, wydajność;
  • bezpretensjonalność;
  • mleczność;
  • zdolność do transportu ciężkich ładunków;
  • przyjazne, ufne, spokojne usposobienie.

W porównaniu z profesjonalistami ta rasa ma kilka wad:

  • ryzyko chorób układu kostnego, serca, stawów.
  • niski wzrost (można go wyeliminować poprzez krzyżowanie z innymi rasami).

Subtelności treści

I chociaż koń Ałtaju wyróżnia się witalnością i silną odpornością, nawet te zwierzęta mogą być podatne na różne choroby. Dlatego odporni Ałtajowie również potrzebują ludzkiej uwagi i opieki:

  1. Decydując się na zakup takiego zwierzaka, warto wcześniej zadbać o stajnię. Powinien być dobrze podgrzany (8-12 C °), suchy i nie przedmuchiwany przez przeciągi. Możesz regulować mikroklimat za pomocą dobrego układu wydechowego.
  2. Ściółka konia jest zmieniana, gdy się brudzi, obornik jest usuwany codziennie.
  3. Właściciel musi dbać o sierść i grzywę zwierzaka. Powinny być przycięte, w przeciwnym razie we włosach zaczną się szkodliwe owady. Ponadto strzyżony koń wygląda bardziej schludnie.
  4. Zwróć uwagę na układ mięśniowo-szkieletowy zwierząt. Stawy i szkielet konia należy okresowo sprawdzać pod kątem asymetrii lub ewentualnych uszkodzeń.

Doświadczony lekarz weterynarii powinien raz na sześć miesięcy lub rok badać zęby zwierzęcia oraz przeprowadzać niezbędne szczepienia i odrobaczanie.

Dieta zwierząt

Jednym z powodów, dla których właściciele tak bardzo kochają Ałtajów, jest ich zdolność do dobrego tolerowania tebenevki - przebywania na pastwisku zimą. Tutaj konie zdobywają pożywienie spod śniegu. Niektórzy właściciele trzymają zwierzęta na pastwiskach przez cały rok, nie martwiąc się o karmienie.

Dieta koni powinna być uzupełniona koncentratami (musli, otręby, owies) oraz sianem. Musisz karmić zwierzaka, które nie wypasa się 3-4 razy dziennie.

Uwaga. Ważne jest włączenie soli do diety Ałtajów. Dopuszczalne jest wprowadzenie go do menu jako samodzielny produkt podczas każdego posiłku, po prawidłowym obliczeniu dawki. Alternatywną opcją jest zakup lizawek. Inteligentne zwierzę samo zużyje zasolenie. Konie te szybko zaznajamiają się z reżimem, dlatego należy zapewnić systematyczne karmienie zgodnie z harmonogramem. Odchylenia od zwykłej rutyny mogą powodować stres wśród mieszkańców Ałtaju.

Cechy hodowlane rasy

W Ałtaju ogromne obszary pastwisk pozwalają na trzymanie koni w stadach. Rasy krzyżują się w gospodarstwach. Samice dojrzewają po 1,5 roku, samce później. Proces krycia rozpoczyna się w wieku 3 lat, ogier ma 4 lata. Klacz rodzi źrebię przez 11 miesięcy. Jej ciało w tym okresie jest bardzo wrażliwe. Naruszenie diety i schematu może wywołać poronienie.

Tak poza tym. Do 7 miesiąca ciąży klacz może normalnie pracować, ale od 9 miesiąca powinna mieć zapewniony odpoczynek.

W trakcie hodowli rasy mogą pojawić się źrebaki z wadami, które z reguły nie wpływają na kondycję i walory użytkowe zwierząt. Wada to np. Skrzywienie grzbietu, które przypomina małe garbki po obu stronach kręgosłupa.

Zakres użytkowania

Jeśli istnieje koń uniwersalny w użyciu, jest to przedstawiciel rasy Ałtaju. To zwierzę będzie doskonałym towarzyszem dla ludzi w prawie każdej sytuacji. Oto kilka „specjalizacji” tych koni:

  • mięso i nabiał;
  • paczka (może przewozić towary o wadze do 160 kg na duże odległości);
  • pracownik (pomaga w pracach rolniczych);
  • selekcja i hodowla.


Obejrzyj wideo: Barney - Mini Shar pei (Grudzień 2022).