Rada

Opis i rasy koni chubarowych, historia wyglądu i odcienie umaszczenia


Na tym świecie nie ma wszystkich rodzajów koni. Ich różnorodność jest niesamowita i sprawia, że ​​nieustannie zachwycasz się doskonałym pięknem zwierząt. Chubaraya to oryginalny kolor konia. Nigdy nie zgadniesz, jaką kombinację linii i plamek przygotowała Matka Natura dla żartobliwego konia. Każdy łaciaty zwierzak to niepowtarzalny widok.

Tło historyczne

Miłośnicy pulchnych piękności wyznają wersję środkowoazjatyckiego pochodzenia zwierząt. Uważa się, że koń ujrzał światło w wyniku skrzyżowania ogiera maści słonej i klaczy nieznanej rasy. Pierwsza wzmianka o niezwykłym koniu jest widoczna na skomplikowanych chińskich rysunkach. Konie kasztanowe były przedstawiane na wazonach z najlepszej porcelany. Koń był obiektem pożądania szlachetnych ludzi. Dowódcy i władcy państw uważali, że kupno konia w kolorze tygrysa to zaszczyt.


Wojownicy azjatyccy mocno wierzyli, że magiczny koń czyni właściciela niewrażliwym i traktowali go jak święte zwierzę. Ponadto uważano, że jasny kolor konia może pogrążyć przeciwnika w przerażeniu.

Ku rozczarowaniu ekspertów, kolor grzywki jest często nazywany garniturem Appaloosa, podczas gdy w Rosji jest to nazwa rasy. Zamieszanie związane jest z błędnym tłumaczeniem podręczników z języka angielskiego na język rosyjski.

Opis

Kombinezon Chubaray jest charakterystyczny dla przedstawicieli różnych ras. Niektóre znaki są typowe dla wszystkich cętkowanych piękności. Cienka, jedwabista skóra konia ozdobiona jest zaokrąglonymi plamami. Znaki mogą znajdować się na dowolnej części ciała zwierzęcia. Często powieki i usta zwierzaka są nakrapiane.

Pasiaste kopyta i jasne twardówki wyrazistych oczu dodają koniowi szczególnego uroku. Charakterystyczne plamy na skórze zwierzęcia mogą zmieniać kształt i lokalizację. Ostateczny wygląd konia zajmuje tylko 4 lata.

Odcienie garnituru

Pomimo ogólnej nazwy garnituru istnieje wiele odmian kolorów chubar. Jako prawdziwi fashionistki, konie z godnością „noszą” na muskularnym ciele spektakularne wzory.

  1. Cętkowana różnorodność kolorów. Ciało konia jest usiane dużą liczbą małych plamek.
  2. Garnitur czarno-pleciony. Częściej objawia się u koni koloru czarnego, gniadego i czerwonego. Duże oznaczenia znajdują się po bokach lub z tyłu zwierzęcia. Biały kolor plamek nadaje koniowi elegancki wygląd.
  3. Kolor tygrysa. Rzadko zdarza się spotkać konia z takimi znakami. Na jedwabistą powierzchnię ciała konia rozpryskuje się pociągnięcia i plamy o różnych kształtach. Osoby te często wykazują echa dzikiej przeszłości: ciemny pas biegnący wzdłuż kręgosłupa konia, a także przypominające zebrę oznaczenia na nogach.
  4. Zabarwienie śniegu. Ciało zwierzęcia ozdobione jest dużymi, jasnymi płatkami. Ten kolor prezentuje się bardzo elegancko na ciemnym tle.
  5. Odmiana marmuru. Ciemne i kolorowe znaczenia tworzą falisty wzór na tle jasnego ubioru konia.
  6. Leopard print. Ciało konia ozdobione jest plamami w kontrastowym kolorze.
  7. Błyszczący deresz. Domieszka platynowych włosów w niektórych częściach ciała konia daje niezwykły efekt. Ogólnie rzecz biorąc, ta odmiana jest trudna do zaliczenia do koni z grzywki, ponieważ zwierzęta nabierają specjalnego koloru z wiekiem.
  8. Pstrąg. Beżowe konie ozdobione białymi plamkami często można spotkać w Stanach Zjednoczonych lub Azji Środkowej.

Rasy grube

Oryginalne ubarwienie jest charakterystyczne dla kilku ras zwierząt.

  1. Rasa koni ałtajskich. Ciemne plamy gęsto pokrywają powierzchnię ciała zwierzęcia. Czasami natura nagradza konie kolorem tygrysa lub lamparta. W sprzyjających warunkach konie są w stanie magazynować tłuszcz podskórny, dzięki czemu z łatwością znoszą mrozy. Klacze ałtajskie są rekordzistkami w produkcji mleka.
  2. Mały konik zwany argentyńską Falabella. Miniaturowe zwierzę nie może pochwalić się przedmiotem, bo jego wysokość sięga zaledwie 90 cm, ale inteligentne, czułe stworzenie często służy osobom niepełnosprawnym jako przewodnik. Falabella sprawdziła się jako zwierzę domowe. Przedstawiciele rasy miniaturowej mają ubarwienie cętkowane, gniade lub dereszowate.
  3. Tajemniczy koń Knabstrupper. Rodowód zwierząt sięga XVI wieku. To jeden z najjaśniejszych właścicieli koloru grzywki. Jasną sierść konia zdobią przyciągające wzrok ciemne plamy. Specyfika koloru nadaje koniowi zabawne podobieństwo do psa dalmatyńskiego. Knabstruppers są kochani i doceniani w świecie cyrkowym. Dzięki życzliwemu, uległemu usposobieniu i zdolności uczenia się konie biorą udział w najlepszych przedstawieniach cyrkowych.
  4. Amerykański koń Appaloosa. Ciemne plamy skutecznie kontrastują z odcieniem skóry zwierzęcia. Jasne, wyraziste oczy zwierzęcia skutecznie podkreślają oryginalność i niepowtarzalną urodę konia.
  5. Rasa Pinzgauer. Inną nazwą pracownika alpejskiego jest norik. Ze względu na swoją potężną budowę koń jest używany do ciężkiej pracy. Zwierzę chętnie przewozi towary i pomaga rolnikom w trudnym klimacie. Jasna sierść zwierzęcia ozdobiona jest małymi ciemnymi plamkami.
  6. Koń mongolski. Konie odziedziczyły po swoich legendarnych przodkach niski wzrost (130 cm), przysadzistą budowę i szorstką strukturę wełny. Te cechy były niezbędne, aby przetrwać w obliczu ciągłych bitew. Prawie wszyscy przedstawiciele rasy mongolskiej wyróżniają się grzywką.
  7. Karabair. W wyniku połączenia ogierów wschodniego pochodzenia i klaczy turkmeńskich narodziła się niesamowita rasa koni. Karabair jest w stanie utorować drogę w trudno dostępnych miejscach, ze stoickim spokojem znosić kaprysy pogody i zręcznie pokonywać przeszkody. Niektórzy historycy twierdzą, że przodkiem Karabayirów jest koń Aleksandra Wielkiego, Bucephalus. Rasa jest podzielona na 2 grupy: uprząż i koń. Ubarwienie Chubaray u Carabaiers objawia się tylko w niektórych częściach ciała.

Hodowla koni z grzywki

Trudno jest urodzić źrebię grzywki. Prawdopodobieństwo pozytywnego wyniku zależy od obecności specjalnego genu, rasy konia i rodzaju umaszczenia. Na przykład potomstwo w kolorach tygrysa jest prawie niemożliwe. Dzikiego genu nie można odziedziczyć. Łatwiej jest osiągnąć wygląd potomków grzywki konia Appaloosa, Falabella i Ałtaju.

Aby zwiększyć szanse na pozytywny wynik, krzyżuje się parę osobników w kolorze chubar. Nawet w tych warunkach nie ma gwarancji pojawienia się cętkowanego potomstwa. Nawet po urodzeniu źrebaka nie można od razu określić przyszłego umaszczenia zwierzęcia. Plamy na koniu pojawiają się po kilku miesiącach. Krzyżowanie przedstawicieli tej samej rasy o srokatym kolorze zwiększa szanse na pożądany rezultat.

Karmienie i pielęgnacja

Zdrowie i dobrostan zwierzęcia zależy od jakości diety i warunków przetrzymywania. Koń każdego dnia powinien otrzymać:

  • 10-25 kg siana;
  • 5 kg paszy treściwej składającej się z owsa, kukurydzy, jęczmienia, żyta i pszenicy.
  • 2 kg otrębów;
  • 3 kg soczystej paszy. Ta kategoria obejmuje: ziemniaki, marchew, dynię, buraki i suplementy ziołowe.
  • witaminy i mączka kostna.

Zwierzę przetrzymywane jest w przestronnym, jasnym, wentylowanym pomieszczeniu. Zwierzę otrzymuje indywidualne stanowisko o powierzchni co najmniej 5 metrów kwadratowych. m.

„Mieszkania” zwierząt domowych są sprzątane codziennie, a wiosną pomieszczenia poddawane są działaniu środków antyseptycznych. Podłoga w boksie pokryta jest słomą. Poidło i karmidło są zainstalowane w boksie. Koń ma dostęp do czystej wody. 3-4 razy w tygodniu koń jest wyprowadzany na spacer.


Obejrzyj wideo: W SIODLARNI - Konie - rasy - maści - odmiany (Styczeń 2022).