Rada

Charakterystyka koni achał-tekińskich i zasady utrzymania, ile to kosztuje

Charakterystyka koni achał-tekińskich i zasady utrzymania, ile to kosztuje


We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

Jedna z najstarszych ras koni została wyhodowana przez koczowniczych Turkmens ponad 5000 lat przed naszą erą. mi. Konie achał-tekińskie robią niezatarte wrażenie na każdym człowieku od pierwszego wejrzenia. Niepowtarzalny wygląd i garnitur łączą się z żarliwym usposobieniem, inteligencją i dumą. Jednocześnie to wytrzymałe i szybkie konie, niezawodni przyjaciele, oddani do końca życia.

Historia pochodzenia

Rasa achał-tekińska powstała w rejonach Azji Środkowej, przez które przeszedł Wielki Jedwabny Szlak. Na pustyni do eskortowania karawan potrzebne były wytrzymałe konie. Nazwę rasy ustalono w XVIII wieku. Został oparty na nazwach oazy w Turkmenistanie (Achal) i mieszkającego tam plemienia (Teke). Priorytet Turkmenistanu tłumaczy zachowanie inwentarza żywego koni czystej krwi, hodowla i szczególny, pełen szacunku stosunek ludzi do koni.

Zalety i wady rasy

Ludzie Akhal-Teke to połączenie wdzięku, siły i wytrzymałości. Dumny i inteligentny koń domaga się szacunku dla siebie i nie wybacza zniewag. Jest bardzo przywiązana do właściciela i może nie zaakceptować zmiany właściciela. Konie nie są wybredne, jeśli chodzi o jedzenie, ale wymagają starannej opieki.

Rozwój fizyczny koni rasy Achhal-Teke kończy się o 4-6 lat, co zwiększa koszty ich utrzymania.

Opis konia Akhal-Teke

Raz widziane konie tej rasy nie mogą być mylone z innymi. Czystość krwi zachowanej przez tysiąclecia wyraża się w charakterystycznych cechach zewnętrznych. Ogier Akhal-Teke w kłębie osiąga 160-170 cm, klacz 150-160 cm. Jeśli porównamy go ze zwierzętami innych gatunków, to przypomina geparda: ten sam lekki, szybki, piękny. Mieszkańcy Achal-Teke są rozbrykani i nerwowi, mogą długo obejść się bez wody i jedzenia.

Zewnętrzny

Charakterystyczne cechy eksterieru konia Akhal-Teke:

  1. Sucha głowa z lekkim garbem na grzbiecie nosa. Uszy szeroko rozstawione, cienkie, ruchome. Oczy są duże, z „azjatyckim” wycięciem. Szerokie nozdrza.
  2. Szyja jest długa. Grzywę i grzywkę wykonano z miękkiego, krótkiego włosa.
  3. Klatka piersiowa jest wąska i muskularna.
  4. Brzuch jest wciągnięty, żebra proste.
  5. Grzbiet jest prosty i długi.
  6. Zad opadający.
  7. Ogon nisko osadzony, cienki.
  8. Nogi są smukłe, długie.
  9. Kopyta są małe i mocne.
  10. Skóra jest cienka, z przezroczystymi naczynkami krwionośnymi.

Brak grzywy występuje tylko u rasy Akhal-Teke.

Odmiany i garnitury

W tej rasie występują trzy odmiany:

  1. Wysoki, o idealnych proporcjach ciała.
  2. Średniej wielkości, z uśrednionymi proporcjonalnymi wskaźnikami.
  3. Karłowata, silna budowa.

Wśród koni achał-tekińskich występują konie o różnej maści (w ułamkach liczby ogólnej liczby zwierząt gospodarskich):

  • zatoka (2/5);
  • bulan (1/5);
  • czarny (1/8);
  • czerwony (1/8);
  • szary (1/25);
  • sól (1/20);
  • isabella (1/50).

Wszystkie kolory charakteryzują się krótkim podszerstkiem w kolorze złotym lub srebrnym. Nadaje kolorowi głównemu połysk, który zmienia się w zależności od jasności oświetlenia.

Temper i zdolność uczenia się

Konie achał-tekińskie nie wyróżniają się naiwnością wobec obcych. Osobliwości formowania się rasy rozwinęły w nich dumę i niezależność. Akhal-Teke rozpoznaje tylko właściciela, nie nawiązuje kontaktu z innymi ludźmi. To przywiązanie było sztucznie uprawiane u zwierząt od tysięcy lat.

Wśród Akhal-Teke są osoby pobudliwe, nerwowe i gorące. Przymus siłowy spotyka się z uporem i odmową wykonywania rozkazów. Ale koń nie okazuje agresji wobec człowieka.

Zanim zaczniesz trenować, musisz zbudować zaufanie. To zajmie trochę czasu, zrozumienie psychologii Akhal-Teke. Jeśli koń rozpoznaje trenera, to trening nie wymaga wysiłku. Konie rasy achał-tekińskiej, posiadające dobrą pamięć, uczą się łatwo i chętnie.

Jakie są cechy koni Isabella?

Kolor Isabella przypomina kolor pieczonego mleka. Konie achał-tekińskie tego koloru mają różową skórę i kremową sierść. W słońcu konie achał-tekińskie w kostiumie Isabella wydają się być odlane ze złota. Oprócz rzadkiego ubarwienia mają jasnoniebieskie lub zielone oczy.

Hodowcy przypisują pojawienie się koni tego koloru utajonej formie albinizmu. Potwierdza to charakterystyczne dla albinosów predyspozycje koni Isabella do chorób oczu i skóry. Ludzie Akhal-Teke o tym kolorze są trudniejsi do dostosowania się do warunków pustyni turkmeńskiej.

Wykorzystanie koni achał-tekińskich

Ludzie achał-tekińscy są hodowani do jazdy konnej. Wykazują doskonałe wyniki w skokach przez przeszkody i długich wyścigach. Pod względem długości i wysokości skoków konie rasy Akhal-Teke nie mają sobie równych wśród innych ras. Mieszkańcy Achal-Teke ustanowili światowe rekordy wysokości (2,20 m) i długości (9 m).

Posłuszni i wyszkoleni sportowcy Akhal-Teke zadziwiają sędziów i widzów na zawodach ujeżdżenia gracją i precyzją ruchów. Z tego samego powodu konie achał-tekińskie są wykorzystywane do występów cyrkowych.

Podstawowe zasady treści

Aby zachować zdrowie koni rasy Achal-Teke, wymagane jest spełnienie wymagań dotyczących ich utrzymania.

Lista wymagań wstępnych obejmuje:

  1. Żywienie w zależności od aktywności fizycznej zwierzęcia.
  2. Codzienne czyszczenie.
  3. Zabiegi wodne 3 razy w tygodniu.
  4. Przegląd kopyt raz w miesiącu.
  5. Badanie zębów dwa razy w roku.
  6. Codzienne ćwiczenia na świeżym powietrzu.

Do czyszczenia koni użyj:

  • szczotki do włosów naturalnych (twarde i miękkie);
  • drewniany grzebień;
  • gąbki (do kufy i rzepy);
  • aksamit / materiał;
  • szmaty do mycia kopyt;
  • hak do czyszczenia kopyt.

Procedura czyszczenia rozpoczyna się od głowy, przechodząc do barków, kłębu, pleców i nóg. Do wełny używana jest sztywna szczotka. W miejscach, w których kości nie są chronione przez mięśnie, wyczyść miękką szczoteczką. Następnie ogon i grzywę zwilża się wodą i rozczesuje grzebieniem. Kopyta czyści się szydełkiem i wyciera wilgotną szmatką. Przetrzyj kufę w pobliżu oczu i nozdrzy wilgotną gąbką. Kolejna gąbka służy do pielęgnacji skóry pod ogonem. Przetrzyj całego konia lekko wilgotną, aksamitną rękawiczką.

Stabilny układ

Stajnia znajduje się poza miastem, z dala od autostrady. Zwierzęta są trzymane w drewnianych konstrukcjach z dobrą wentylacją, oświetleniem (naturalne + sztuczne). W straganach układana jest ciepła podłoga: słoma o grubości co najmniej 10 centymetrów układana jest na podstawie betonowo-glinianej. Karmidła są rozmieszczone na całej szerokości stoiska z głębokością półek 40 cm.

Karmienie i picie

Zaleca się karmić konia w określonych godzinach, co pobudza wydzielanie soku żołądkowego i lepsze wchłanianie paszy. Schemat picia jest podobny do innych ras koni: przed karmieniem podaje się wodę. Dzienna objętość płynu zmienia się w zależności od pory roku. W czasie upałów koń potrzebuje 60-70 litrów wody, w zimne - 35-40 litrów. Woda powinna być świeża, czysta, o temperaturze + 10 ... + 15 stopni.

Aktywność fizyczna nie jest dozwolona na pół godziny przed i po karmieniu. Spocony koń jest pojony po ostygnięciu. Dieta ustalana jest na podstawie aktywności fizycznej. W dawnych czasach Turkmenowie wspierali konia mlekiem wielbłądzim, ciastami z jagnięciną, jajami.

Dieta podstawowa

Podstawą żywieniową koni Akhal-Teke jest:

  • błonnik;
  • zielona żywność;
  • koncentraty.

Błonnik:

  • siano;
  • słoma;
  • plewy z pszenicy jarej, jęczmienia.

Pasza zielona to świeża trawa. Skoncentrowana pasza obejmuje zboża i kiszonkę.

Zboża w diecie achał-tekińskiej:

  • pszenica;
  • jęczmień;
  • owies;
  • kukurydza.

Kiszonkę przygotowuje się z zielonej masy kukurydzy lub słonecznika. Codzienna dieta uwzględnia zużycie energii przez zwierzę. W dni, w których koń jest prowadzony z lekkim biegiem, otrzymuje się paszę (paszę gruboziarnistą i zieloną) bez koncentratów. Przy długotrwałej, powolnej jeździe konnej procent paszy zmniejsza się do 70%, zastępując ją koncentratem. Podczas treningu skoków przez przeszkody, ujeżdżenia, saneczkarstwa procent koncentratów doprowadza się do 40%.

Na zawodach w skokach przez przeszkody i ujeżdżeniu ilość paszy i zbóż jest równa. W triathlonie koń potrzebuje więcej energii i otrzymuje 60% zboża i 40% paszy. Osoby biorące udział w wyścigach Akhal-Teke są karmione głównie paszami treściwymi (70%).

Podczas karmienia zwierzę jest najpierw karmione paszą objętościową, a następnie zieloną. Dzienna stawka paszy objętościowej podzielona jest na 4 części: jedną rano i po południu, dwie w nocy.

Suplementy diety

Konie na końcu podają soczystą paszę (warzywa, owoce). W razie potrzeby do uzupełniających pokarmów dodaje się witaminy.

Kąpielowy

Mieszkańcy Akhal-Teke, dzięki ruchomemu układowi nerwowemu, korzystają z zabiegów wodnych. Woda ożywia zwierzę, wpływa na nastrój i apetyt. Mycie odbywa się raz na 2 dni. Latem koń kąpie się w zbiorniku (naturalnym / sztucznym). Resztę roku oblewa się wężem lub wiadrem. Zbiornik powinien mieć piaszczyste lub żwirowe dno bez zamulania.

Temperatura wody wynosi +20 stopni. Uzdatnianie wody trwa 20 minut. Na końcu nadmiar wody usuwa się dłonią, skrobaczką. Suszenie skóry i włosów następuje na powietrzu. Zwierzę idzie powoli przez 20 minut, aż wyschnie na słońcu. Koń stopniowo przyzwyczaja się do mycia z węża i wiadra, aby woda pod ciśnieniem go nie straszyła.

Opieka dentystyczna

Z wiekiem zęby do żucia Achal-Teke zaczynają się pogarszać, powodując ból podczas żucia. Im starsze zwierzę, tym częściej należy badać jego zęby. Jeśli podejrzewa się ból zęba, koń jest pokazywany specjaliście.

Oznaki problemów stomatologicznych to ciągłe napięcie mięśni grzbietu, słaby apetyt, bezprzyczynowy niepokój zwierzęcia: koń często się dęba.

Pasący się

Obok stajni powinien znajdować się ogrodzony wybieg. Mieszkańcy Achal-Teke chodzą dwa razy dziennie, jeśli nie ma treningu - co najmniej pół godziny.

Podkowa

Konie biorące udział w wyścigach i skokach przez przeszkody są obute w specjalne podkowy o działaniu ortopedycznym. Chroni to zwierzę przed urazami nóg. W innych przypadkach stosuje się uniwersalne podkowy.

Środki zapobiegania chorobom

Od pewnego wieku konie achał-tekińskie, podobnie jak konie innych ras, są szczepione przeciwko tężcowi, wściekliźnie i grypie. Sprawdzaj, czy nie ma nosacizny dwa razy w roku. Aby uniknąć problemów trawiennych, stosuje się wysokiej jakości i świeżą paszę.

Hodowla

Dojrzewanie koni Achal-Teke kończy się w wieku 2 lat. Ale w przypadku hodowli zwierzęta są przyciągane w wieku 4-5 lat. Inseminacja klaczy w „polowaniu” prowadzona jest sztucznie. Ogier jest wybierany z wyprzedzeniem, tak aby źrebak urodził się w pożądanym umaszczeniu.

Ciąża klaczy trwa 11 miesięcy. Na świat przychodzi jedno, rzadko dwa źrebięta. Po 5 godzinach noworodki są już na nogach i mogą podążać za matką. Klacz karmi źrebię przez pierwsze sześć miesięcy. Następnie jest stopniowo przenoszony do pożywienia roślinnego. Do połowy ubiegłego wieku w Turkmenistanie istniały stadniny do hodowli koni achał-tekińskich. Obecnie prace hodowlane prowadzone są na terenie Federacji Rosyjskiej i Kazachstanu.

Ciekawostki o rasie

Na świecie jest 3000 koni czystej krwi Akhal-Teke. Połowa z nich znajduje się w Turkmenistanie. Turkmenowie uważają lud Achal-Teke za swój skarb narodowy, markę kraju. Koń jest przedstawiony na herbie, banknotu waluty krajowej. Na jej cześć odbywa się święto narodowe - coroczne wyścigi konne, w których mogą brać udział tylko konie achał-tekińskie.

W minionych stuleciach władcy kraju mogli sobie pozwolić na trzymanie koni achał-tekińskich w stadach. Koczowniczy Turkmen trzymał 1-2 konie, które stale znajdowały się w pobliżu mieszkania na długim lasso. Źrebięta na zimę zabrano do namiotu. Stabilne utrzymanie ukształtowało relacje między człowiekiem a koniem jako równorzędnymi partnerami, którzy mają do siebie pełne zaufanie.

W dawnych czasach Turkmenem na pierwszym miejscu był ojciec, a następnie gość. Koń był na trzecim miejscu, był ważniejszy niż jego żona, dzieci i inni krewni. Konie achał-tekińskie dożyły dojrzałego wieku, nie wiedząc, czym jest bicz. Ze względu na analfabetyzm populacji rodowód każdego konia przekazywano ustnie. Informacje do księgi stadnej zostały zebrane do połowy XX wieku.

Akhal-Teke Absinthe na igrzyskach olimpijskich w Rzymie (1960) stał się światową sensacją. Swoim występem ujeżdżeniowym urzekł publiczność pięknem eksterieru, nienagannym wykonywaniem poleceń, demonstrując połączenie jeźdźca i konia.

Cena - ile to kosztuje

Koszt koni achał-tekińskich na międzynarodowych aukcjach waha się od setek tysięcy do milionów dolarów na jednego konia. Szczególnie cenione są konie Isabella.


Obejrzyj wideo: Akhal-Teke II Koń achał-tekiński II (Lipiec 2022).


Uwagi:

  1. Renfred

    Co z tego wynika?

  2. Maslin

    Wielkie dzięki. Bardzo przydatne informacje

  3. Mordrayans

    Nie, z przodu.

  4. Tajind

    Gratuluję, jakie konieczne słowa ..., niezwykły pomysł

  5. Shaktigrel

    Dobra robota, pomysł jest wspaniały i aktualny

  6. Samum

    Again the same thing. Hey, can I give you some fresh ideas ?!

  7. Hwaeteleah

    Nie gotuj dziecka w mleku jego matki, zacierasz to samo po raz kolejny, czytając cię coraz bardziej nudne

  8. Kale

    Czekałem tak długo i teraz - =)



Napisać wiadomość